Uncategorized

Πρόλογος

«…Σε μια κοινωνία όπου η ψυχαγωγία είναι μαζική και ομαδική και που το άτομο αντιμετωπίζεται σαν μια κενή στάμνα που πρέπει να γεμίσει η «μεγάλη» μουσική όπως και κάθε «μεγάλο» έργο τέχνης πρέπει να μας παρακινεί να αισθανόμαστε σε βάθος και με ειλικρίνεια. Το πρόβλημα είναι αν είμαστε δεκτικοί, δηλαδή εάν ενδιαφερόμαστε τόσο ώστε να κάνουμε μια προσπάθεια για να κατανοήσουμε αυτό που απαιτεί ένα μουσικό έργο. Χρειάζεται πράγματι κάποιος κόπος για να κατανοήσει κανείς τον Μπετόβεν, τον Στραβίνσκι, τον Χρήστου,ή σε μικρότερο βαθμό, την καλή jazz. Θεωρώ όμως βέβαιο ότι πάντα υπάρχει κέρδος και μάλιστα ανάλογο με το βαθμό της προσπάθειας…»

Advertisements
Κλασσικό

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s