Manos Hadjidakis : Magnus Eroticus



  1. WITH THE FIRST DROP OF RAIN – Dimitris Psarianos 3:32

Odysseas Elytis

  1. I LOVE YOU – Fleury Dandonaki 2:45


In the memory of Yorghos Pappas

  1. DAYS of 1903 – Dimitris Psarianos 1:52

C.P. Cavafis

  1. WHO IS FRENZIED WITH LOVE? – Fleury Dandonaki 2:21

Giorghos Sarandaris

  1. TA LIANOTRAGHOUDA – Fleury Dandonaki – Dimitris Psarianos 1 :32

from the demotic tradition

  1. AWAY ON THE MISTY RIVER – Fleury Dandonaki 3:08

Nikos Gatsos

from F. Garcia Lorka’s play “Perlimplin and Belissa”

  1. THE DREAM – Dimitris Psarianos 5:05

Dionyssios Solomos

  1. KELOMAI SE GONGYLA – Fleury Dandonaki 2 :08


  1. EROS, YOU GOD OF LOVE – Dimitris Psarianos 4:08

from Euripides’ “Medea” translated by P. Prevelakis

Dedicated to Katina Paxinou

  1. SUFFERINGS FROM LOVE – Fleury Dandonaki 3:35

from Hortadjis’ “Erofile”

  1. FOR LOVE IS STRONG AS DEATH – Fleury Dandonaki 4:40

from “The song of Solomon” , Excerpts from the 7th and 8th Sections

of Solomon’s Song, King James translation of the Bible.


«Magnus eroticus» is a popular god, who lives in our imagination from the moment we are born until we die – beautiful, youthful and perpetually alive.
«Magnus eroticus» does not wear picturesque local garments. He wears his own composing difficult combinations of sounds, aethereal  colours and poetic dreams. Not containing messages easily erased by the rains, not resisting at all.

Start off with a song
and in its chanted airs
bow your heads together
and sing along with me.

The sequence followed by these poems of the Greek poets forms an unbroken cycle of songs, a liturgical mass for «Magnus eroticus» , rather like the vesper services for saints in distant deserted chapels, where imaginary angels, lovers, virgins and adolescents participate. This is  a curious Mass and yet extremely natural, in our secret inner life.

I have endeavoured to create simple songs, but no easy ones. This is why I carefully chose the  singers who would interpret them. First of all, Fleury Dandonaki, for her passion , her rare voice and her inner intensity;  and Dimitris Psarianos, who unaffected , youthful and genuinely popular. In my opinion , the way both of them sing the «Magnus eroticus», is a lesson in character, truth and magic in the field of popular song.

With all this, I am addressing the secret most sensitivity of young people of all ages, rather than ephemeral, uncontrolled sources of excitement.

These songs are not sensual. They function beyond the act, in the deep feeling characteristic of any relationship whatsoever (in any form whatsoever), as long as it contains the prerequisites  for human communication.

«Magnus eroticus» is a series of popular songs, written first and foremost in order that I myself might communicate with all the Greek characters I deeply love – those I have known, those I will come to know and those I will never be able to know. And furthermore, in order that all this might enable me to become united with the soul of my native land in an immortal erotic Greek liturgy.

Manos Hadjidakis

Athens November 28th, 1972.



by  Odysseas Elytis
Two excerpts from Elytis’ “Orientations”

With the first drop of rain the summer expired
The words engendering starlit skies grew moist
All those words predestinated for You alone
Long before my eyes, you were the light
Long before Eros, you were love
And with a kiss you became
Where will we extend our hands
now that the weather’s not attentive
Where will we let our eyes wander
now that distant lines are shipwrecked in the clouds
And we are alone, utterly alone, surrounded
by your own images.
Long before my eyes, you were the light
Long before Eros, you were love
And with a kiss you became

Translation from  greek : Amy Mims 



by Myrtiotissa 
Excerpt from Myrtiotissa’s “Yellow flames”

I love you – I am no capable
of saying anything else
more deep, more plain,
more grand.
Here before your feet,
longingly I scatter
the many- leaved flower
of my life.
My two hands joined here
– I offer them to you,
so you may gently bend
your head.
My heart skips a beat
and full of jealousy,
seeks like them to become
your pillow.
Ah for the honey – bee – drink
there the sweetest
purest fragrances
of my soul.
I love you – what can
I tell you my precious friend,
more deep, more plain,
more grand?

To the memory of Yorghos Pappas

Translation from  greek : Amy Mims 


DAYS 0F 1903

by  C.P. Cavafis
from Cavafis’ “Collected poems”

I never found them again – they were so
quickly lost…
The eyes full of poetry, the pallid
Face … in the night falling on the road.
I no longer found these things I’d gained
solely by chance,
Things I so easily dropped,
Thought in agony I longed for them later on.
Those eyes full of poetry, that pallid face,
Those lips – I could no longer find them.

Translation from  greek : Amy Mims 



by Giorghos Sarandaris
from Sarandaris’  “Poems”

Who is frenzied with love?
Let him big ditches at dawn
So we’ll go there and drink
The rain.
For in every shelter where we moor
In every courtyard
The wind ruins the sky
The trees
And the barren earth
Sinks inside us.

Translation from  greek :Amy Mims  



from the demotic tradition


Of all the stars in the heavens, there’s one resembling you,
one which comes out in the morning at the sweet break of the day.


Dear towering cypress tree, what spring of water sprinkles you,
so you stand there always so fresh, budding and blossoming too.


Would I had a cloud for my steed and a star for my bridle,
the tiny moon of the dawn, I would come every single night.
If you love me and if it’s a dream, may I never ever
awake, for I desire to die together with your love.


I race the waves of the sea and never ever feel fear,
but when my thoughts turn to you, I tremble and groan and sigh.


What can I tell you? What can you tell me? You know all too well,
it is you who are commander of my heart and my soul.


Would I had a cloud for my steed and a star for my bridle,
the tiny moon of the dawn, I would come every single night.
If you love me and if it’s a dream, may I never ever
awake, for I desire to die together with your love.


I am the same as phoenix, I too come close to the fire,
I burn and I turn to ashes and once again am renewed.


When love is worthy from trust, it grows old and never melts,
it blooms and grows firm in the heart and is renewed yet again.


Without air birds  cannot live, without water a fish must die,
without love a maiden and gallant lad cannot survive.
If you love me and if it’s a dream, may I never ever
awake, for I desire to die together with your love.

Translation from  greek :Amy Mims  



by Nikos Gatsos
from F.G.Lorca’s  play «Perlimplín and Belissa«

Away on the misty river
the night leaned down to bathe.
So too the beautiful Belissa
will be soothed cool with a kiss.

Up on the old stone bridge
the night rests soothed and cool.
So too the beautiful Belissa
will sit wating in her garden.

Translation from  greek : Amy Mims 



By  Dionysios Solomos

Dear soul, hear my dream,
Dear goddess of beauty:
Methought  I was together
With you one hole night.

In a fair little garden
We were walking together;
All the stars were a-glow
And you stood gazing at them.

I kept asking them: “Tell me,
You stars, is there any of you
Who can shine up there, bright
As the eyes of this lady?

Tell me if ever you’ve seen
Such fine hair in an other lady,
Such beautiful limbs,
Such an angelical countenance?

Just then you began to laugh
Such an angelical laugh,
Methought I could see
The wide open heaven.

And I took you aside
Into an arbour of  roses
And gently, gently fell
Into your white embrace.

Dear soul, for each of the kisses
You so sweetly showered on me,
Another rose started to sprourt
From that rose – bush in the arbour.

All night long they kept sprouting
Until the dawn shone brightly,
Finding the two of us there
Graced with a pale visage.

This, dear soul, is my dream;
Now it depends on you
To make it turn true
And to remember me as well.

Translation from  Greek :Amy Mims  



“Kelomai Se, Gongyla”
by Sappho
Translation from the Modern Greek version into English.


Come back again, I beg you, Gongyla
reveal yourself in your chiton
white as milk; o what desire
flutters round you, my lovely girl.

This charming garment stirs her
who beholds you, for she who expresses
this reproach to you is the goddess herself
born-in-Cyprus, whom now I invoke.

Translation  :Amy Mims  


Transliteration of Ancient Greek Text:

Kelomai se, Gongyla
pephanti laboisa ma
glaktinan, se de oute pothos

Tan kalan, a gar katagogis aura
eptoais idoisan ego de hairo
kai gar auta de tode memphetai soi



second stasimon from Euripides’   «Medea»
Chorus translated by Pandelis Prevelakis


Eros, you god of love,
when you wound too hard,
neither o good name nor virtue
can ever come of you.
But if the Cypriot goddess
wends her way at a measured pace,
no other is as pretty as she.
Oh my Lady, with your
golden bow do not throw
the arrow nobody can escape,
whose pointed tip
is dipped in the dye of desire.

Dedicated to Katina Paxinou

Translation from  greek : Amy Mims 



by Georghios Hortadjis
from the Third Act, Scene 1 of Hortadjis’ “Erophile” 


Evil and vengeful destiny, tormented destiny,
what have I suffered from Love, what bitter blows have I received?

Into the service and the sorrows of love I entered
extremely young, treated with all forms of evil, all tortures;
all by myself at all hours I had to fight against Eros,
and I never showed anyone what I was suffering.

But inasmuch as he was such a fine artisan of war,
day and night he kept waging a mighty battle with me;
at times he seemed to me sweat, and at times extremely bitter,
at times he seemed a strong soldier, at times like a little child.

A thousands precious vows he kept vowing me every day,
a thousand beautiful gardens he built for me in the air.
A thousand delights he painted in my imagination,
a thousand lovely sights he always presented my eyes;

until he was able to tame me, and I remained his slave,
and I gave him the power to rule my own poor sorrowing heart.

Translation from  greek : Amy Mims 



from “The Song of Solomon” 
Excerpts from the 7th and 8th Sections of Solomon’s Song.
King James translation of the Bible.


How fair and how pleasant art thou,
O love, for delights!
This thy stature is like to a palm tree,
and thy breasts to clusters of grapes.

I said, I will go up to the palm tree,
I will take hold of the boughs thereof.

I am my beloved’s and his desire
is toward me…

His left hand should be under my head,
and his right hand should embrace me.

I raised thee up under the apple tree;
there thy mother brought thee forth;
there she brought thee forth that bare thee.

Set me as a seal upon thine heart,
as a seal upon thy arm;
for love is strong as death;
jealousy is cruel as the grave;
the coals thereof are coals of fire,
which hath a most vehement flame.

Many waters cannot quench love,
neither can the floods drown it.

The blogger’s comment : The high aesthetic quality of erotic poetry could work as a shield against the vulgarity that surrounds us.
It is worth to be approached.




  1. ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΤΑΓΟΝΑ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ – Δημήτρης Ψαριανός 3:32
    Οδυσσέα Ελύτη
  2. Σ’ΑΓΑΠΩ – Φλέρυ Νταντωνάκη 2:45
    Στη μνήμη του Γιώργου Παππά
  3. ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ 1903 – Δημήτρης Ψαριανός 1:52
    Κ. Π. Καβάφη
  4. ΠΟΙΟΣ ΕΙΝ’ΤΡΕΛΟΣ ΑΠΟ ΕΡΩΤΑ – Φλέρυ Νταντωνάκη 2:21
    Γιώργου Σαραντάρη
  5. ΤΑ ΛΙΑΝΟΤΡΑΓΟΥΔΑ – Δημήτρης Ψαριανός – Φλέρυ Νταντωνάκη 4:32
    Από τα δημοτικά τραγούδια
  6. ΠΕΡΑ ΣΤΟ ΘΟΛΟ ΠΟΤΑΜΙ – Φλέρυ Νταντωνάκη 3:08
    Νίκου Γκάτσου
    από το θεατρικό έργο «Περλιμπλίν και Μπελίσα» του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα
  7. ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ – Δημήτρης Ψαριανός 5:05
    Διονυσίου Σολωμού
  8. ΚΕΛΟΜΑΙ ΣΕ ΓΟΓΓΥΛΑ – Φλέρυ Νταντωνάκη 2:08
  9. ΕΡΩΤΑ ΕΣΥ – Δημήτρης Ψαριανός 4:08
    Από την «Μήδεια» του Ευριπίδη     Μετάφραση: Παντελή Πρεβελάκη
    Στην Κατίνα Παξινού
  10. ΠΑΘΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ – Φλέρυ Νταντωνάκη 3:35
    Από την «Ερωφίλη» του Γεωργίου Χορτάτζη
  11. ΚΡΑΤΑΙΑ ΩΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΓΑΠΗ – Φλέρυ Νταντωνάκη 3:40
    Από το Άσμα Ασμάτων του Σολομώντος


Ο «Μεγάλος Ερωτικός» είναι ένας λαϊκός Θεός που ζει στη φαντασία μας απ’ την στιγμή που γεννιόμαστε ίσαμε να πεθάνουμε, όμορφος, εφηβικός και αδιάκοπα ζωντανός. Ο «Μεγάλος Ερωτικός» δε φοράει γραφικά τοπικά ρούχα  φοράει τα δικά του που συνθέτουν δύσκολους συνδυασμούς ήχων, ανάλαφρων χρωμάτων και ποιητικών ονείρων. Δεν περιέχει μηνύματα που εύκολα τα σβήνουν οι βροχές. Δεν αντιστέκεται.

            Από άσματος άρχεσθαι
           και επί των μελισμάτων αυτού
           συγκλίνατε τας κεφαλάς ομού
           και άδετε μετ’ εμού.

Η σειρά που ακολουθούν τα ποιήματα αυτά των ελλήνων ποιητών, σχηματίζει έναν αδιάσπαστο κύκλο τραγουδιών, μια λειτουργία για τον «Μεγάλο Ερωτικό» – κάτι σαν τους εσπερινούς Αγίων σ’ ερημοκκλήσια μακρινά με τη συμμετοχή φανταστικών αγγέλων, εραστών, παρθένων και εφήβων. Είναι μια λιτανεία περίεργη, όμως και τόσο φυσική, στην εσωτερική κι απόκρυφη ζωή μας.

Προσπάθησα να δημιουργήσω απλά τραγούδια αλλά όχι κι εύκολα. Γι’ αυτό διάλεξα με προσοχή τους τραγουδιστές που θα τα ερμήνευαν. Και πρώτα η Φλέρυ Νταντωνάκη, με πάθος, σπάνια φωνή κι εσωτερική ένταση και ο Δημήτρης Ψαριανός, απέριττος, νεανικός και γνήσια λαϊκός. Και οι δύο τους τραγουδώντας στον «Μεγάλο Ερωτικό», νομίζω δίνουν μαθήματα ήθους, αλήθειας και μαγείας στο λαϊκό τραγούδι.

Με τα τραγούδια αυτά αποτείνομαι στην πιο κρυφή ευαισθησία των νέων ανθρώπων κάθε ηλικίας και όχι στους εφήμερους κι ανεξέλεγκτους ερεθισμούς τους.

Τα τραγούδια αυτά δεν είναι αισθησιακά. Λειτουργούν πέρ’ απ’ την πράξη, στο βαθύ αίσθημα που χαρακτηρίζει οποιαδήποτε σχέση, κάθε μορφής, αρκεί να περιέχει τις προϋποθέσεις γι’ ανθρώπινη επικοινωνία.

Ο «Μεγάλος Ερωτικός» είναι μια σειρά από λαϊκά τραγούδια, που γράφτηκαν πρώτ’ απ’ όλα για να επικοινωνήσω εγώ ο ίδιος με όλα τα ελληνικά πρόσωπα που αγαπώ βαθιά, αυτά που γνώρισα, αυτά που θα γνωρίσω κι αυτά που δεν θα μπορέσω ποτές μου να γνωρίσω. Κι ακόμη, μες απ’ αυτά, να ενωθώ με την ψυχή του τόπου μου σε μια λειτουργία αθάνατη, ερωτική κι ελληνική.

Μάνος Χατζιδάκις

Αθήνα 28 Νοεμβρίου 1972.



Οδυσσέα Ελύτη 

Αποσπάσματα από τους «Προσανατολισμούς»

 Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι
Μουσκέψανε τα λόγια που είχανε γεννήσει αστροφεγγές
Όλα τα λόγια που είχανε μοναδικό τους προορισμόν Εσένα!

Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί

Κατά που θ’ απλώσουμε τα χέρια μας τώρα που δε
μας λογαριάζει πια ο καιρός
Κατά που θ’ αφήσουμε τα μάτια μας τώρα που οι
μακρινές γραμμές ναυάγησαν στα σύννεφα

Κι είμαστε μόνοι ολομόναχοι τριγυρισμένοι απ’ τις
νεκρές εικόνες σου.

Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί


απόσπασμα από τη Συλλογή «Κίτρινες φλόγες»

 Σ‘  αγαπώ – δεν μπορώ
τίποτ’ άλλο να πω
πιο βαθύ, πιο απλό
πιο μεγάλο!

Μπρος στα πόδια σου εδώ
με λαχτάρα σκορπώ
τον πολύφυλλο ανθό
της ζωής μου.

Τα δύο χέρια μου, να!
στα προσφέρω δετά,
για να γείρεις γλυκά
το κεφάλι.

Κ’ η καρδιά μου σκιρτά,
κι όλη ζήλια ζητά
να σου γίνει ως αυτά

Ω! μελίσσι μου! πιες
απ’ αυτόν τις γλυκές,
τις αγνές ευωδιές
της ψυχής μου!

Σ’ αγαπώ – τι μπορώ
ακριβέ να σου πω
πιο βαθύ πιο απλό,
πιο μεγάλο.

Στη μνήμη του Γιώργου Παππά


Κ.Π. Καβάφη
από τα «Ποιήματα»

Δεν το ηύρα πια ξανά – τα τόσο γρήγορα χαμένα…
τα ποιητικά τα μάτια, το χλομό
το πρόσωπο…. στο νύχτωμα του δρόμου….

Δεν τα ηύρα πια – τ’ αποκτηθέντα κατά τύχην όλως,
που έτσι εύκολα παραίτησα
και που κατόπι με αγωνίαν ήθελα.

Τα ποιητικά τα μάτια, το χλομό το πρόσωπο,
τα χείλη εκείνα – δεν τα ηύρα πια.


Γιώργου Σαραντάρη
από τα «Ποιήματα»

Ποιος είν’ τρελός από έρωτα;
Ας κάνει λάκκους την αυγή
Να πάμε εκεί να πιούμε
Τη βροχή,
Μια που εμείς σε όποια στέγη αράξουμε
Σε όποια αυλή
Ο άνεμος χαλνάει τον ουρανό
Τα δέντρα
Κι’ η στείρα γη
Μέσα σε μας βουλιάζει


από τα δημοτικά τραγούδια

Απ’ όλα τ’ άστρα τ’ ουρανού ένα είναι που σου μοιάζει
ένα που βγαίνει το πουρνό όταν γλυκοχαράζει.
Κυπαρισσάκι μου ψηλό, ποια βρύση σε ποτίζει,
που στέκεις πάντα δροσερό, κι ανθείς και λουλουδίζεις.
Νάχα το σύννεφ’ άλογο και τ’ άστρι χαλινάρι
το φεγγαράκι της αυγής ναρχόμουν κάθε βράδυ.
Αν μ’ αγαπάς κι είν’ όνειρο, ποτέ να μην ξυπνήσω
γιατί με την αγάπη σου ποθώ να ξεψυχήσω.
Της θάλασσας τα κύματα  τρέχω και δεν τρομάζω
κι όταν σε συλλογίζομαι, τρέμω κι αναστενάζω
Τι να σου πω; τι να μου πεις; Εσύ καλά γνωρίζεις
και την ψυχή και την καρδιά εσύ μου την ορίζεις
Νάχα το σύννεφ’ άλογο και τ’ άστρι χαλινάρι
το φεγγαράκι της αυγής ναρχόμουν κάθε βράδυ.
Αν μ’ αγαπάς κι είν’ όνειρο, ποτέ να μην ξυπνήσω
γιατί με την αγάπη σου ποθώ να ξεψυχήσω.
Εγώ είμ’ εκείνο το πουλί που στη φωτιά σιμώνω,
καίγομαι στάχτη γίνουμαι και πάλι ξανανιώνω.
Σαν είν’ η αγάπη μπιστική, παλιώνει, μηδέ λιώνει
ανθεί και δένει στην καρδιά και ξανακαινουργώνει.
Χωρίς αέρα το πουλί, χωρίς νερό το ψάρι
χωρίς αγάπη δε βαστούν κόρη και παλικάρι.
Αν μ’ αγαπάς κι είν’ όνειρο, ποτέ να μην ξυπνήσω
γιατί με την αγάπη σου ποθώ να ξεψυχήσω.


Ποίημα του Νίκου Γκάτσου
από το έργο του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα «Περλιμπλίν και Μπελίσα»

Πέρα στο θολό ποτάμι
έσκυψε η νύχτα να λουστεί.
Έτσι και η όμορφη Μπελίσα
μ’ ένα φιλί να δροσιστεί.

Πάνω στο πέτρινο γεφύρι
κάθεται η νύχια δροσερή.
Έτσι και η όμορφη Μπελίσα
στον κήπο θα τον καρτερεί.


Διονυσίου Σολωμoύ

Άκου έν’ όνειρο, ψυχή μου,
Και της ομορφιάς θεά .
Μου εφαινόντουν οπώς ήμουν
Μετ’ εσένα μια νυχτιά.

Σ’ ένα ωραίο περιβολάκι
Περπατούσαμε μαζί .
Όλα ελάμπανε τ’ αστέρια
Και τα κοίταζες εσύ.

Εγώ στόλεα : Πέστε, αστέρια,
Είν’ κανέν’ από τ’ εσάς,
Που να λάμπει από ‘κει απάνου
Σαν τα μάτια της κυράς;

Πέστε να είδετε ποτέ σας
Σ’ άλλη τέτοια ωραία μαλλιά,
Τέτοιο χέρι, τέτοιο πόδι,
Τέτοια αγγελική θωριά;

Εσύ έκαμες ετότες
Γέλιο τόσο αγγελικό,
Που μου φάνηκε πως είδα
Ανοιχτό τον ουρανό.

Και παράμερα σ’ επήρα
Εισέ μια τριανταφυλλιά
Κι’ έπεσά σου αγάλι αγάλι
Στην ολόλευκη αγκαλιά.

Κάθε φίλημα, ψυχή μου,
Όπου μόδινες γλυκά
Εξεφύτρωνε άλλο ρόδο
Απ’ την τριανταφυλλιά.

Όλη νύχτα εξεφυτρώσαν,
Ως απούλαμψεν η αυγή,
Που μας ηύρε και τους δυό μας
Με την όψη μας χλομή.

Τούτο είν’ τ’ όνειρο, ψυχή μου .
Τώρα στέκεται εις εσέ
Να το κάμεις ν’ αληθέψη
Και να θυμηθείς για με.



Κέλομαί σε Γογγύλα
πέφανθι λάβοισα μά
γλακτίναν, σε δη ύτε πόθος

Τάν κάλαν, ό γαρ κατάγωγις αύτα
έπτόαισ’ ίδοισαν έγω δε χαίρω
καί γάρ αύτα δή τόδε μέμφεταί σοι


Β’ στάσιμο από την «Μήδεια» του Ευριπίδη
Μετάφραση Παντελή Πρεβελάκη

Έρωτα εσύ, με περισσή
όταν λαβώνεις δύναμη,
μηδ’ όνομα καλό από σε
μηδ’ αρετή μπορεί να βγει.
Μα μετρημένα αν πορευτεί
η Κύπριδα, άλλη σαν αυτή
θεά δεν έχει νοστιμιά.
Ω δέσποινά μου, απάνου μου
με το χρυσό δοξάρι σου
μη ρίξεις την αφεύγατη
σαγίτα, πούχει την αιχμή
βαμμένη στην αποθυμιά

Στην Κατίνα Παξινού


από την «Ερωφίλη»
του Γεωργίου Χορτάτζη

Πράξη Τρίτη, Σκηνή 1

Μοίρα κακή κι’ αντίδικη, τυραννισμένη μοίρα,
ποια πάθη  από τον Έρωτα, ποιες πίκρες δεν επήρα;

Στη δούλεψι κ’ εις τις καημούς μικρή περίσσια εμπήκα
τς αγάπης, κι όλα τα κακά κ’ οι παιδωμές μ’ ευρήκα .
μόνια μου με τον Έρωτα πασ’ ώραν επολέμου,
και κιανενός δεν έδειχνα τα πάθη μου ποτέ μου.

Μα κείνος μάστορας καλός γιατί ήτον του πολέμου,
μέρα και νύκτα δυνατό πόλεμον έδιδέ μου,
κι ώρες γλυκύς μου φαίνετο, κι ώρες πρικύς περίσσια,
κι ώρες στρατιώτης δυνατός, κι ώρες παιδάκιν ίσια.

Χίλια ακριβά τασσίματα μότασσε πάσα μέρα,
και χίλια μόκτιζε όμορφα περβόλια στον αέρα.
Χίλιες ζγουραφιζε χαρές μέσα στο λογισμό μου .
και χίλιες έδειχν ‘ ομορφιές πάντα των αμματιώ μου .

Τόσον,  απού  μ’ ενίκησε, και δούλη απόμεινά του
και τςι καημένης μου καρδιάς την εξουσιά έδωκά του.


Απόσπασμα από το «Άσμα Ασμάτων» του Σολομώντος
από το 7ο και το 8ο Άσμα

Τι ωραιώθης και τι ηδύνθης
αγάπη, εν τρυφαίς σου;
Τούτο μέγεθός σου,
ωμοιώθης τω φοίνικι
και οι μαστοί σου τοις βότρυσιν.

Είπα. αναβήσομαι επί τω φοίνικι,
κρατήσω των ύψεων αυτού .

Εγώ τω αδελφιδώ μου,
και επ1 εμέ η επιστροφή αυτού .
ευώνυμος αυτού υπό την κεφαλήν μου,
και η δεξιά αυτού περιλήψεταί με.

Υπό μήλον εξήγειρά σε .
εκεί ωδινησέ σε  η μήτηρ οου,
εκεί ωδινησέ σε  η τεκούσά σε.

Θες με ως σφραγίδα επί την καρδίαν σου,
ως σφραγίδα επί τον βραχίονά σου .
ότι κραταιά ως θάνατος αγάπη,
σκληρός ως άδης  ζήλος
περίπτερα αυτής περίπτερα πυρός
φλόγες αυτής .
ύδωρ πολύ ου δυνήσεται σβέσαι την αγάπην,
και ποταμοί ου συγκλύσουσιν αυτήν.



Σημείωση του blogger :Η ερωτική ποίηση ως υψηλή τέχνη, έχει τη δυνατότητα να διαμορφώσει μια προσωπική αισθητική στους αποδέκτες της, που μπορεί να λειτουργήσει λυτρωτικά ως ασπίδα στη χυδαιότητα που μας περιβάλλει. Αξίζει να προσπαθήσουμε να την προσεγγίσουμε…






Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s